Pojęcie przyłącza kanalizacyjnego w doktrynie i orzecznictwie Sądu Najwyższego - nowe opracowanie dr. Jankowskiego w Przeglądzie Prawa Publicznego

Katowice - 17 listopada 2011

W najnowszym Przeglądzie Prawa Publicznego (numer 09/2011) opublikowany został kolejny artykuł doktora Piotra Jankowskiego z katowickiego oddziału Kancelarii LORICA IURIS. Artykuł pt: "Pojęcie przyłącza kanalizacyjnego w doktrynie i orzecznictwie Sądu Najwyższego" został przygotowany na podstawie opinii prawnej sporządzonej dla Lędzińskiej spółki komunalnej PGK Partner i traktuje między innymi o zasadach podziału kosztów, związanych z przyłączeniem nieruchomości do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, pomiędzy jej właścicielem a gminą. Poniżej przedstawiamy streszczenie artykułu.

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków określa generalną zasadę, że gmina lub przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane przyłączyć do sieci nieruchomość osoby ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci, jeżeli są spełnione warunki przyłączenia określone w uchwalonym przez gminę regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków oraz istnieją techniczne możliwości świadczenia usług. Natomiast sama budowa przyłączy kanalizacyjnych jest obowiązkiem osoby ubiegającej się o przyłączenie do sieci.

Określenie co jest „przyłączem” wzbudza jednakże wątpliwości, gdyż postanowienia ustawy nie są w tej mierze dostatecznie precyzyjne określając, że przyłącze kanalizacyjne to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku do granicy nieruchomości gruntowej. Wątpliwości interpretacyjne próbował rozwiać Sąd Najwyższy orzekając, że przyłączem kanalizacyjnym jest odcinek przewodu między granicą nieruchomości gruntowej a budynkiem podmiotu przyłączanego, a w przypadku, gdy na odcinku przewodu kanalizacyjnego między siecią a budynkiem istnieje studzienka, przyłączem jest wówczas odcinek przewodu kanalizacyjnego między studzienką a budynkiem podmiotu przyłączanego. Pojęcie to potwierdza również doktryna.


W wyniku tej wykładni można stwierdzić, że osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej jest obowiązana na własny koszt zapewnić wybudowanie przyłączy kanalizacyjnych (zarówno w przypadku, gdy jest to pierwsze przyłącze na danej nieruchomości, jak i kolejne), a po zintegrowaniu z siecią ponosi odpowiedzialność za ich niezawodne działanie. Osoba ta ponosi również koszt budowy studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego oraz koszty urządzenia pomiarowego.